PORADNIK DLA MŁODZIEŻY

DOTYCZĄCY WYBRANYCH ZAGADNIEŃ FINANSOWYCH




Proces usamodzielniania pełnoletnich wychowanków opuszczających rodziny zastępcze oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze

 

Pełnoletni wychowankowie objęci pomocą na podstawie przepisów ustawy z dnia 09 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej DZ. U. z 2013 r. poz. 135 z późn. zm.).

Osobie opuszczającej, po osiągnięciu pełnoletności, rodzinę zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną, zwanej dalej „osobą usamodzielnianą”, w przypadku gdy umieszczenie w pieczy zastępczej nastąpiło na podstawie orzeczenia sądu:

§   przyznaje się pomoc:

§   na kontynuowanie nauki,

§   na usamodzielnienie,

§   na zagospodarowanie w formie rzeczowej,

§   udziela się pomocy w uzyskaniu:

§   odpowiednich warunków mieszkaniowych,

§   zatrudnienia.

Pomoc na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie oraz zagospodarowanie w formie rzeczowej jest przyznawana osobie usamodzielnianej, która przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej:

§   3 lat – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną;

§   roku – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową, rodzinę zastępczą zawodową, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną.

Pomoc na kontynuowanie nauki, usamodzielnienie i na zagospodarowanie w formie rzeczowej jest przyznawana lub udzielana na wniosek osoby usamodzielnianej.

§   Wniosek o przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki i pomocy na usamodzielnienie osoba usamodzielniana składa w powiecie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania przed umieszczeniem w pieczy zastępczej.

§   Wniosek o przyznanie pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej oraz o udzielenie pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych lub w uzyskaniu zatrudnienia składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej.

W przypadku cudzoziemców wniosek składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce pobytu osoby usamodzielnianej.

Pomoc na usamodzielnienie oraz pomoc na zagospodarowanie jest przyznawana osobie usamodzielnianej, której dochód miesięczny nie przekracza kwoty  1 200 zł  .

W przypadku gdy dochód miesięczny osoby usamodzielnianej przekracza kwotę 1 200 zł, można przyznać pomoc na usamodzielnienie lub pomoc na zagospodarowanie, jeżeli jest to uzasadnione jej sytuacją mieszkaniową, dochodową, majątkową lub osobistą.

Ustalając dochód osoby usamodzielnianej uwzględnia się sumę dochodów tej osoby, jej małżonka oraz dzieci pozostających na jej utrzymaniu, podzieloną przez liczbę tych osób.

Ustalając dochód osoby usamodzielnianej uwzględnia się dochody, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm.), uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku.

POMOC NA KONTYNUOWANIE NAUKI:

Pomoc na kontynuowanie nauki jest przyznawana na czas trwania roku szkolnego i roku akademickiego. Pomoc, o której mowa przyznaje się na czas nauki do czasu jej ukończenia, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25 lat.

Pomoc na kontynuowanie nauki przyznaje się osobie usamodzielnianej, jeżeli kontynuuje naukę:

§   w szkole,

§   w zakładzie kształcenia nauczycieli,

§   w uczelni,

§   na kursach, jeśli ich ukończenie jest zgodne z indywidualnym programem usamodzielnienia,

§   u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego.

Wysokość pomocy wynosi nie mniej niż  526 zł  miesięcznie.

POMOC NA USAMODZIELNIENIE:

Wysokość pomocy na usamodzielnienie wynosi:

§   w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną

§   nie mniej niż  3 470 zł , jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej 3 lat;

§   w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową, rodzinę zastępczą zawodową, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo – wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-wychowawczą:

§   nie mniej niż  6 939 zł  – jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres powyżej 3 lat,

§   nie mniej niż  3 470 zł  – jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres od 2 do 3 lat,

§   nie mniej niż  1 735 zł  – jeżeli przebywała w pieczy zastępczej przez okres poniżej 2 lat, nie krócej jednak niż przez okres roku.

Pomoc na usamodzielnienie może zostać wypłacona, w zależności od ustaleń indywidualnego programu usamodzielniania, jednorazowo lub w ratach, nie później jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26 roku życia.

POMOC NA ZAGOSPODAROWANIE

Pomoc na zagospodarowanie jest wypłacana jednorazowo, nie później niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26 roku życia, w wysokości nie niższej niż  1 577 zł , a w przypadku osoby legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności w wysokości nie niższej niż  3 154 zł .

Pomoc na zagospodarowanie może być przyznana w formie rzeczowej.

Pełnoletni wychowankowie objęci pomocą na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 240 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, do pomocy dla osób usamodzielnianych, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. przed 01.01.2012 r. opuściły rodzinę zastępczą albo placówkę opiekuńczo – wychowawczą, albo pobierają pomoc przyznaną im na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r, o pomocy społecznej stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wychowankom można udzielić:

§   pomoc pieniężną na usamodzielnienie:

§   400% podstawy – w przypadku, gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem i zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodzinie zastępczej przez  okres powyżej trzech lat. 400%    podstawy  wynosi   6.588,00 zł.

§   300% podstawy – w przypadku, gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem przez okres powyżej trzech lat. 300% podstawy wynosi  4.941,00 zł.

§   200% podstawy – w przypadku, gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem, zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodzinie zastępczej i w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem przez okres od dwóch do trzech lat. 200% podstawy wynosi  3.294,00 zł.

§   100% podstawy – w przypadku, gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem, zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodzinie zastępczej i w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem przez okres od roku do dwóch lat. 100% podstawy wynosi  1.647,00 zł.

§   pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki – gdy osoba usamodzielniana kontynuuje naukę w gimnazjum, szkole ponadpodstawowej, szkole ponadgimnazjalnej lub szkole wyższej i spełnia inne warunki określone przepisami rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie (Dz. U.  Nr 6 poz. 45 z późn. zmianami), która wynosi 30% podstawy. 30% podstawy wynosi  494,10 zł  miesięcznie. Pomoc o której mowa, przyznaje się do czasu ukończenia przez wychowanka nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez niego 25 r. ż.

Pomoc o której mowa w punkcie 1 i 2 przysługuje osobie, która przebywała w rodzinie zastępczej co najmniej rok na podstawie orzeczenia sądu.  

§   w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych,

§   w uzyskaniu zatrudnienia,

§   na zagospodarowanie – w formie rzeczowej – wartość pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej ustala się jako równowartość kwoty nie wyższej niż 300% podstawy. Natomiast dla osoby usamodzielnianej niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym lub znacznym ustala się jako równowartość 300% podstawy. 300% podstawy stanowi kwotę  4941 zł.


INDYWIDUALNY PROGRAM USAMODZIELNIENIA

Warunkiem przyznania pomocy jest zobowiązanie osoby usamodzielnianej do realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia, opracowanego wspólnie z opiekunem usamodzielnienia, zatwierdzonego przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie. W realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia wspiera opiekun usamodzielnienia, którym może być, po wyrażeniu zgody, jedno z rodziców zastępczych, dyrektor placówki, pracownik socjalny powiatowego centrum pomocy rodzinie, wychowawca, psycholog lub pracownik socjalny placówki opiekuńczo-wychowawczej, domu pomocy społecznej, schroniska dla nieletnich, zakładu poprawczego, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego, młodzieżowego ośrodka wychowawczego lub inna osoba wskazana przez osobę usamodzielnianą. Indywidualny program usamodzielnienia przygotowuje osoba usamodzielniana wraz z opiekunem usamodzielnienia przy współpracy właściwego do przyznania pomocy powiatowego centrum pomocy rodzinie co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem pełnoletniości, biorąc pod uwagę sposób i formy:

§   współdziałania i wspierania osoby usamodzielnianej w kontaktach z rodziną i środowiskiem,

§   uzyskania wykształcenia zgodnego z możliwościami i aspiracjami osoby usamodzielnianej,

§   pomoc w ustaleniu uprawnień do ubezpieczenia zdrowotnego,

§   osiedlenia się osoby usamodzielnianej w powiecie innym niż miejsce zamieszkania przed umieszczeniem w placówce lub rodzinie zastępczej,

§   pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych,

§   podjęcia zatrudnienia,

§   pomocy w uzyskaniu przysługujących świadczeń.

Przygotowując indywidualny program usamodzielnienia osoba usamodzielniana uwzględnia w nim plan podejmowanych działań wynikających z programu oraz terminy ich realizacji.

Indywidualny program usamodzielnienia staje się podstawą przyznania świadczeń na usamodzielnienie z datą podpisania go przez osobę usamodzielnianą, opiekuna usamodzielnienia oraz kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie. Zmiany w indywidualnym programie usamodzielnienia może dokonać osoba usamodzielniana wspólnie z opiekunem usamodzielnienia w przypadku zmiany sytuacji życiowej tej osoby. Zmiany programu wymagają zatwierdzenia przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie.

Do zadań opiekuna usamodzielnienia należy:

§   zapoznanie się z dokumentacją i drogą życiową osoby usamodzielnianej,

§   opracowanie wspólnie z osobą usamodzielnianą indywidualnego programu usamodzielnienia,

§   ocena realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia oraz jego modyfikowanie,

§   współpraca z rodziną osoby usamodzielnianej oraz ze środowiskiem lokalnym, zwłaszcza ze szkołą i gminą,

§   opiniowanie wniosku o pomoc pieniężną na usamodzielnienie i pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki.


PRAWA I OBOWIĄZKI OSÓB USAMODZIELNIANYCH

Pełnoletni wychowanek rodziny zastępczej lub placówki opiekuńczo-wychowawczej może lecz nie musi przystąpić do realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia. Tylko wychowankowie przystępujący do programu mogą ubiegać się o przyznanie pomocy pieniężnej. Świadczenia pieniężne nie są pomocą obligatoryjną, o ich przyznanie wychowanek ubiega się poprzez złożenie wniosku w sprawie przyznania danej formy, który winien być zaopiniowany przez opiekuna usamodzielnienia.

Wychowanek pomimo osiągnięcia pełnoletniości może pozostać w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej do czasu ukończenia nauki w szkole, którą rozpoczął przed osiągnięciem pełnoletniości.

Prawa wychowanków:

§   pełnoletni wychowanek opuszczający rodzinę zastępczą lub placówkę opiekuńczo-wychowawczą, a deklarujący wolę realizacji indywidualnego programu

§    

§   usamodzielnienia ma prawo ubiegać się o świadczenia pieniężne przysługujące osobom usamodzielnianym.

§   uzyskania wszelkich szczegółowych informacji o formach współpracy i zakresie wsparcia ze strony opiekuna usamodzielnienia i pracownika socjalnego prowadzącego Jego sprawę.  Ma prawo uzyskania wsparcia i pomocy ze strony powiatowego centrum pomocy rodzinie w rozwiązaniu problemów związanych ze szkołą, zatrudnieniem, problemów rodzinnych, mieszkaniowych, prawnych lub innych wynikających z niezaradności po opuszczeniu placówki bądź rodziny zastępczej,

§   ubiegania się o świadczenia pieniężne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a także korzystania z ofert organizacji i instytucji wspierających młodzież wchodzącą w dorosłe życie.


Wychowanek zobowiązany jest do:

§   realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia, m.in. poprzez: faktyczną naukę w szkole lub na uczelni, uczestnictwo w zajęciach szkolnych, pokonywanie kolejnych jej etapów, dokumentowania tego faktu w formie zaświadczeń, uzyskania wykształcenia zgodnego ze zdolnościami i aspiracjami osoby usamodzielnianej,

§   czynienia starań w zakresie podejmowania zatrudnienia, w przypadku nauki w systemie wieczorowym lub zaocznym,

§   uczestnictwa w programach lub zajęciach kierowanych do młodzieży mających na celu uzyskanie dodatkowych kwalifikacji lub uzyskania zatrudnienia,

§   kontaktu i stałej współpracy z opiekunem usamodzielnienia i pracownikiem socjalnym centrum, mającej na celu życiowe usamodzielnienie np. rozwiązanie trudnych sytuacji życiowych, wyboru szkoły, trudnej sytuacji mieszkaniowej, podjęcia pracy zarobkowej, specjalistycznego wsparcia.

 

 

 

 

 

http://www.fundacjarobinson.org.pl/publikacje/pu/przewodnik_pu.html


DO POBRANIA:



wniosek_wychowanka_i_opiekuna_usamodzielnienia_o_pomoc_na_kontynuowanie_nauki_-_nowe_zasady.docx
informacja_dla_wychowankow.docx
oswidczenie_opiekun__usamodzielnienia.jpg
oswiadczenie_wychowankowie.docx
oswiadczenie_o_niekaralnosci.docx
oswiadczenie_o_dochodzie_-_wychowankowie2-1.docx
modyfikacja_ipu_wspieranie.docx
informacja_o_koncie_bankowym_-_kontynuow.nauki.doc
program-usamodzielnienia.docx


Informacje o dokumencie:
  • Informację wprowawdził(a) do BIP: Kaczmarczyk Sylwia
  • Data udostępnienia w BIP: 2018-09-26 13:34:35
  • Informacja zaktualizowana przez: Kaczmarczyk Sylwia
  • Data ostatniej aktualizacji: 2019-02-05 12:16:38
  • Liczba odsłon: 256
  • Historia dokumentu:

[Liczba odsłon: 407294]

przewiń do góry